عرب های روزگاران گذشته مانند یونانی ها هر یک از حرف های الفبای خود را که مایه ی اصلی آنها
الفبای فنیقی است به عنوان نشانه ای برای نوشتن عددها به کار بردند. فنیقی ها تمدنی بسیار درخشان
داشتند و حدود۳۴۰۰سال پیش الفبا را اختراع کردند.الفبای فنیقی مجموعه ای بوداز نشانه ها ه با آن ها
می شد هر واژه ای را نوشت و خواند.خر ب ها پس از آنکه بر اساس الفبای فنیقی الفبای عربی را پدید
آوردند و از آنها برای نوشتن استفاده کردند این روش عدد نویسی را ابجد نامیدند.
ابجد=آغازکرد هَوَّ ز= درپیوست حطّی=آگاه شد
کَلَمن=سخنگو شد سَعفَص=از او آموخت قَرَشَت=تربیت کرد
ثَخِّذ=گاه داشت ضَظِع=تمام کررد
حرف های ابجد عربی یعنی همه ی هشت لفظ الفبای عربی و برابرهای آنها با عددهایی که جانشین هر
حرف شده اند به ترتیب این هاست:
| آ=۱ | ه=۵ | ط=۹ | م=۴۰ | ف=۸۰ | ش=۳۰۰ | ذ=۷۰۰ |
| ب=۲ | و=۶ | ی=۱۰ | ن=۵۰ | ص=۹۰ | ت=۴۰۰ | ض=۸۰۰ |
| ج=۳ | ز=۷ | ک=۲۰ | س=۶۰ | ق=۱۰۰ | ث=۵۰۰ | ظ=۹۰۰ |
| د=۴ | ح=۸ | ل=۳۰ | ع=۷۰ | ر=۲۰۰ | خ=۶۰۰ | غ=۱۰۰۰ |
مثلا امیر: الف=۱ + م=۴۰ + ی=۱۰ + ر=۲۰۰ =۲۵۱