سال​ها دل طلب جام جم از ما مي​کردگوهري کز صدف کون و مکان بيرون استمشکل خويش بر پير مغان بردم دوشديدمش خرم و خندان قدح باده به دستگفتم اين جام جهان بين به تو کي داد حکيمبي دلي در همه احوال خدا با او بوداين همه شعبده خويش که مي​کرد اين جاگفت آن يار کز او گشت سر دار بلندفيض روح القدس ار باز مدد فرمايدگفتمش سلسله زلف بتان از پي چيست

وان چه خود داشت ز بيگانه تمنا مي​کردطلب از گمشدگان لب دريا مي​کردکو به تاييد نظر حل معما مي​کردو اندر آن آينه صد گونه تماشا مي​کردگفت آن روز که اين گنبد مينا مي​کرداو نمي​ديدش و از دور خدا را مي​کردسامري پيش عصا و يد بيضا مي​کردجرمش اين بود که اسرار هويدا مي​کردديگران هم بکنند آن چه مسيحا مي​کردگفت حافظ گله​اي از دل شيدا مي​کرد